|
AŞKOLA
Pirim bugün yüzün gördüm
Gördüm aşkola aşkola
Ben yoluna ikrar verdim
Verdim aşkola aşkola
Yürümüş aşiret göçü
Ağarmış pirimin saçı
Dört kapı kırk makam içi
Girdim aşkola aşkola
Fani derler dünya fani
Kefen gömlekdir en sonu
Gönül yüreğime seni
Sardım aşkola aşkola
Yanar yürek pare pare
Pirim bu derde bir çare
Enel-Hak denen o sıra
Erdim aşkola aşkola
Benim pirim ilmi över
Kamil insanları sever
Ya bu gönül sensiz neyler
Sordum aşkola aşkola
Şafak Altun hallarımı
Şeker şerbet ballarımı
Yollarına güllerimi
Serdim aşkola aşkola
SEN NE YAPTIN?
Yarın mahşer günü soran olursa
Sen ne yaptın bir cevabın varmıdır
Maazin için kafa yoran olursa
Sen ne yaptın bir cevabın varmıdır
Anılar yaşatır seni dünyada
Varmı bir eserin hani dünyada
Boşamı yaşadın fani dünyada
Sen ne yaptın bir cevabın varmıdır
Ağzın açar bülbül olur şakırsın
Muhalefet eder karşı çıkarsın
Alternatif sunmaz öyle bakarsın
Sen ne yaptın bir cevabın varmıdır
Taş kafalar bana cevap veremez
Kör bakarlar bu gerçeği göremez
Laf ile peynir gemisi yürümez
Sen ne yaptın bir cevabın varmıdır
Mazlumun hakkını alam dedin mi
Zalimlere karşı gelem dedin mi
Bu dünyayı cennet kılam dedin mi
Sen ne yaptın bir cevabın varmıdır
Bir hayırla suçlarından arınır
Bürüğe sarığa girer sarınır
Ömür geçti tahte kale görünür
Sen ne yaptın bir cevabın varmıdır
Şafak Altun soruyorum ben bana
Bir yararın dokundumu insana
İlim bilim kültür sanattan yana
Sen ne yaptın bir cevabın varmıdır
AŞIK MAHZUNİ ŞERİF
Sen gittin de arıyoruz biz seni
O günden bu günü gören Mahzuni
Uçan kuştan soruyoruz biz seni
Gönül bahçemize giren Mahzuni
Yareler kanıyor bulunmaz saran
Nice dost göç etti azaldı yaren
Berçenek toz duman çamlıbel viran
Daha bizim eller ören Mahzuni
Gece gündüz hiç kırpmadın gözünü
İnsanlık adına çaldın sazını
Sakınmadan çekinmeden sözünü
Zalimin yüzüne vuran Mahzuni
Gerçeğin demine hak verişinle
Güruh-i Naci'de kök sarışınla
Hümanist görüşün dik duruşunla
Mazluma cesaret veren Mahzuni
Doğruları inkar eden şaşıdan
Hırsız hain işbirlikçi maşadan
Ağadan patrondan beyden paşadan
Yiğidin hakkını soran Mahzuni
Şafak Altun seni pir baba bilmiş
Güttüğün davanın bir eri olmuş
Softalar cennetin tapusun çalmış
Şimdi de orada diren Mahzuni
Ozan Şafak Altun
Hamburg, 10.05.2010
GERÇEĞE HU
Büyük patlamadan çıktım yoluma
Haydan geliyorum Hu ya giderim
Kadim dünya bakma benim halime
Haydan geliyorum Hu ya giderim
Ateş oldum galekside kavruldum
Kütle kütle kainata savruldum
Devriye de devir devir çevrildim
Haydan geliyorum Hu ya giderim
Erkeğin teninde büründüm gene
Dişinin rahminde boyandım kana
Zamanı gelince dönüştüm cana
Haydan geliyorum Hu ya giderim
Bu devri alemde oldum bilinmez
Aradım kitabı sırrı bulunmaz
Kamil olan insan yoldan ayrılmaz
Haydan geliyorum Hu ya giderim
Şafak Altun gerçeklere hu diyem
Benim aslım ateş toprak su diyem
Aslın inkar edeneler yu diyem
Haydan geliyorum Hu ya giderim
GÜNEŞİ YUTAN BULUTLAR
Güneşi yutan bulutlar
Hazırlar kendi sonunu
Öğrendiğin nasihatlar
Gösterir sana yönünü
Yaşam boyu sürer yarış
Bitmez tükenmez arayış
Becerdiğin işle uğraş
Boşuna yorma canını
Marifet sanma numara
Bir iyilik yap konara
Tut elinden çek kenara
Ateşe düşüp yananı
Toprak gibi mert olasın
Rüzgar gibi sert olasın
Vatan gibi yurt olasın
Barındırasın konanı
Dilenme hiç ele güne
Güvenmelisin kendine
Zararı dokunmaz sana
Bilime yasla yanını
Ağlıyoruz gülmek için
Arıyoruz bulmak için
Yaşıyoruz ölmek için
Buda doğanın kanunu
DARILDIM
Devrilmişim dağlar gibi
Zalim dünya sana kalmaz
Doldum doldum ağlar gibi
Şu halimi kimse bilmez
Dost suratın astı bugün
Yar dediğim küstü bugün
Selam sabah kesti bugün
Özledim yanıma gelmez
Günler geçer zehir zıkım
Göklere erişir ahım
Karabahtım kör talihim
Birgün olsun bana gülmez
Bir günüm bir asır gibi
Yaşıyorum esir gibi
Dara çeker Mansur gibi
Felek bu canımı almaz
O yar bana el olsada
İki gözüm sel olsada
Yansa yürek kül olsada
Deli günlüm iflah olmaz
Şafak Altun gamda bugün
İçmesede demde bugün
Ne Bağdat ne Şamda bugün
Dargın gönlüm karar kılmaz
DEĞİLİZ
Kerametin varsa kendine sakla
Biz kolay tutulan kuştan değiliz
Üçbeş kuruş için atarsın takla
Nevsine yenilen puştan değiliz
Ne bir hikayeyiz ne bir anıyız
Enel-hak yolunun ortak canıyız
Halkı kandıranın baş düşmanıyız
Yüreğimiz vardır taştan değiliz
İnsan olan unuturmu yareni
Yoldaş için canın dahi vereni
Azgın yaramıza melhem süreni
Dostunu tanımaz şaşdan değiliz
Ne hocayız ne rahmanı rahibiz
Nede kutsal kitabda ki zahidiz
On bin yıllık bir kültüre sahibiz
Biz sandığın gibi boştan değiliz
Kanatlanır yücelere çıkarız
Yıldızlardan yeryüzüne bakarız
Üflemezsen dudağını yakarız
O ılık içilen aşdan değiliz
Makam koltuğuna yayılan şaşık
Bakılmaz yüzüne suratı asık
Kimseyi beğenmez kendine aşık
Sert bakışlı çatık kaştan değiliz
Şafak Altun davamızı güderiz
Sorunları didik didik dideriz
Kendi bildiğimiz yola gideriz
Ho deyince duran çüşden değiliz
Kişleyince kapan oşdan değiliz
BİLİRMİSİN?
İşin gücün nedir senin
Yaptığını bilirmisin
Din adına cehalete
Taptığını bilirmisin
Şeriat düşmez dilinden
Bıçak eksilmez elinden
Bilimin aklın yolundan
Saptığını bilirmisin
Haberin varmı yarından
Alemin gizli sırından
Medeniyet diyarından
Koptuğunu bilirmisin
Yanlış anlama sen beni
Araç eyledin bu dini
Seni doğuran anneni
Teptiğini bilirmisin
Cehaletin adı sırda
Şer üretir ardı arda
Yirmi birinci asırda
Nettiğini bilirmisin
Şafak Altun bu zamandır
Gerçekçilik bize şandır
Yavuz köpek ısırgandır
Kaptığını bilirmisin
YILDIZ DAĞI
Evel zaman yıldız dağı biliyor
Esen yelden sakınırdı pirimi
Ceylanları eteğinde meliyor
Yıldız dağı anlat bana pirimi
Kucaklayıp sardın yarenlerimi
Korudun kolladın erenlerimi
Halkı için canın verenlerimi
Yıldız dağı anlat bana pirimi
Yıldız dağı başı karlı dumandır
Sultanların satıldığı zamandır
Yezitler yüzünden hali yamandır
Yıldız dağı anlat bana pirimi
Benim pirim şere başın kaldırdı
Yoksulların iki yüzün güldürdü
Hangi düşkün gitti sizi bildirdi
Yıldız dağı anlat bana pirimi
Yiğitlerim alay alay geldiler
Şeriat zulmüne karşı oldular
Hak yoluna birer birer öldüler
Yıldız dağı anlat bana pirimi
Şafak Altun gelip sana kondular
Coşkun akan sularında yundular
Nice cem eyleyip semah döndüler
Yıldız dağı anlat bana pirimi
BİR HİÇİM
Yanarım için için
Bir hiçim ben bir hiçim
İnsan olmak mı suçum
Bir hiçim ben bir hiçim
Bir hiçim ben bir hiçim
Şu alemde bir hiçim
Alem benim içimde
Ben alemde bir hiçim
Alemi kuran olsam
Cana can veren olsam
Ulu bir eren olsam
Bir hiçim ben bir hiçim
Bir hiçim ben bir hiçim
Şu alemde bir hiçim
Alem benim içimde
Ben alemde bir hiçim
Pırlanta taşım olsa
Binlerce yaşım olsa
Krallık işim olsa
Bir hiçim ben bir hiçim
Bir hiçim ben bir hiçim
Şu alemde bir hiçim
Alem benim içimde
Ben alemde bir hiçim
Aşkım uğruna ölsem
Dirilsem geri gelsem
En son peygamber olsam
Bir hiçim ben bir hiçim
Bir hiçim ben bir hiçim
Şu alemde bir hiçim
Alem benim içimde
Ben alemde bir hiçim
Niceleri övünür
Mala mülke sevinir
Benim içim kavunur
Bir hiçim ben bir hiçim
Bir hiçim ben bir hiçim
Şu alemde bir hiçim
Alem benim içimde
Ben alemde bir hiçim
Ateş hava su toprak
Dörtten yeşerdi yaprak
Sonumız yine toprak
Bir hiçim ben bir hiçim
Bir hiçim ben bir hiçim
Şu alemde bir hiçim
Alem benim içimde
Ben alemde bir hiçim
Kanmam dünya malına
Tapmam para puluna
Gerçek budur biline
Bir hiçim ben bir hiçim
Bir hiçim ben bir hiçim
Şu alemde bir hiçim
Alem benim içimde
Ben alemde bir hiçim
Şafak Altun ben buyum
Ne küçük ne büyüğüm
Milyarı geçse sayım
Bir hiçim ben bir hiçim
Bir hiçim ben bir hiçim
Şu alemde bir hiçim
Alem benim içimde
Ben alemde bir hiçim
BAĞLI
Bir mahkumum bu şehirde
Elim bağlı kolum bağlı
Kalmışım yaban ellerde
Konuşamam dilim bağlı
Hal olup halim görsemde
Dal olup meyve versemde
Arıyım çiçek dersemde
Petekde ki balım bağlı
Rüzgar garip eser bana
Yaşam zehir kusar bana
Sazım bile küser bana
Bağlamada telim bağlı
Kolum kanadım gerdiğim
Özümden özge gördüğüm
Uğruna canım verdiğim
Kafesde bülbülüm bağlı
Azrail canım yokluyor
Kalbim yoruldu tekliyor
Engeller beni bekliyor
Gideceğim yolum bağlı
BİR MAYIS 2008
Bir mayısta bir olmayı
Yine bize hor gördüler
Saldırdılar işçilere
Kolun kanadın kırdılar
Benim halkım onurludur
Başın eğmez gururludur
Emekçiler milyoncadır
Nice yaralar sardılar
Şikayetim hakim beye
Emeğe hakaret niye
Ayak takımıdır diye
Ortamı onlar gerdiler
Halka zulmü layık gören
Kurşun atıp insan vuran
Nice zorba nice tiran
Onlarda hesap verdiler
Emeği korkuttum sanma
Ne utan nede arlanma
Birkez daha bütün dünya
Tayyip-Faşizmi gördüler
Şafak Altun halk ozanı
Sevmez halkını ezeni
Tarihde nice düzeni
Ayaklar yere serdiler
BENİ
Tohumdum yüceltti dal beni beni
Yeşertti inceltti gül beni beni
Toprakdı doğurdu akıl buyurdu
Emekle yoğurdu el beni beni
Evirdi çevirdi esti savurdu
Aşk ile kavurdu çöl beni beni
Lal oldum dinletti hayli inletti
Aleme anlattı dil beni beni
Bazen yandırdı bazen söndürdü
İnkardan dönderdi yol beni beni
Nicedir yanmışım muhib olmuşum
Kula kul edemen bil beni beni
Şimdi sana senden daha yakınım
Kucakla sinene al beni beni
AH GÖNLÜM
Gönlüme bir od atıldı
Bitmedi sevdam bitmedi
Diyeceğim çok şey vardı
Yetmedi ömrüm yetmedi
Yar yüzünden fail oldum
Nice güle mail oldum
Kader dedim gail oldum
Ötmedi bülbül ötmedi
Ümütleri boyaladım
Böyle gönlüm oyaladım
Göle yoğurt mayaladım
Tutmadı şansım tutmadı
Eller paylaşmış mülkünü
Kendime yaptım telkini
Cennet dünyanın zevkini
Tatmadı ömrüm tatmadı
Sınıfımla haldaş oldum
Mazlumlara yoldaş oldum
Kızdım kızdım ataş oldum
Yatmadı öfkem yatmadı
Şafak Altun bak şu hale
Ne ağlaya nede güle
Yar peşinde yele yele
Tütmedi bacam tütmedi
FENA OLACAK
Basma benim damarıma
Kızarsam fena olacak
Bre yobaz suçlarını
Yazarsam fena olacak
Şeriat istersin emi
Tıkarım ağzına gemi
Kavgasız dünya yemini
Bozarsam fena olacak
Yezit olupta azıtma
Sakallarını kazıtma
Özgürlüğe dil uzatma
Sezersem fena olacak
Dokunma benim dinime
Uzak ol gelme yanıma
Topunuzu şu önüme
Dizersem fena olacak
Hadi git yap traşını
Üzme eşin kardaşını
Örümcek dolu başını
Ezersem fena olacak
Sil artık kokmuş terini
Esir etmişsin karını
Yağla dolmuş pis derini
Yüzersem fena olacak
Çarsafa sardın kızını
İstemem yalan vaazini
Salyalar akan ağzını
Büzersem fena olacak
Şafak Altun azarımı
Bozma halkın huzurunu
Kara yerde mezarını
Kazarsam fena olacak
KAÇ KEZ
Şu gördüğün evren bir mucizedir
Kaç kez kuruldu da kaç kez yıkıldı
Ne bir hediyedir ne bir cezadır
Kaç kez kuruldu da kaç kez yıkıldı
Sonsuzluk da zaman var olduğunda
Galaksiler kayıp sır olduğunda
Dört madde birleşip bir olduğunda
Kaç kez kuruldu da kaç kez yıkıldı
Ateş duman oldu dumansa bulut
Hava ilet oldu topraksa yalıt
Bulut yağmur oldu yağmursa gölet
Kaç kez kuruldu da kaç kez yıkıldı
Deryalar denizler su ile doldu
Canlılar çoğaldı cümbüşe daldı
Beklenmedik anda kıyamet geldi
Kaç kez kuruldu da kaç kez yıkıldı
Daha bu evrende önce ne vardı
Aklın çözmediği gerçekler sırdı
En son bildiğimiz dinazorlardı
Kaç kez kuruldu da kaç kez yıkıldı
Fidanlar yeşerdi çiçekler açtı
Kimisi gelirken kimisi göçtü
Herşeyi kavramak oldukça güçtü
Kaç kez kuruldu da kaç kez yıkıldı
İnsan aklı usul usul düşündü
Sürekli çalışdı deşti deşindi
İlkellikten günümüze taşındı
Kaç kez kuruldu da kaç kez yıkıldı
Ey insanlar ne olacak haliniz
İnsan olup kendinize geliniz
Bundan böyle bu gerçeği biliniz
Kaç kez kuruldu da kaç kez yıkıldı
Şafak Altun gerçekleri gel anlat
Bir ışık ol şu çevreni aydınlat
Cennetdir bu evren en güzel cennet
Kaç kez kuruldu da kaç kez yıkıldı
NELER ÇEKTİM
Enel-Hak Ben-İdim diye
Neler çektim neler çektim
Kabem insan dedim diye
Neler çektim neler çektim
Canimda ki cansın diye
Sana insan densin diye
Acıların dinsin diye
Neler çektim neler çektim
Cemde canlar kırkı dedim
Kuranımız türkü dedim
İnancımda farkı dedim
Neler çektim neler çektim
Ben Alevi kızılbaşım
Hakka ulaşmaktır düşüm
Bu yüzden ezerler başım
Neler çektim neler çektim
Baba İshak kulum dedim
Abdal Musa kolum dedim
Hacı Bektaş ulum dedim
Neler çektim neler çektim
Dağ başında dona kaldım
Fırtınalı güne kaldım
Ateşlerde yana kaldım
Neler çektim neler çektim
Karanlıklar biter dedim
Boyun eğmek beter dedim
Soygunlara yeter dedim
Neler çektim neler çektim
Sultanlar ferman verdiler
Kadılar kalem kırdılar
Yurttan yurtlara sürdüler
Neler çektim neler çektim
Ne küstüm nede darıldım
Aşkına kandım sarıldım
Öldüm öldüm de dirildim
Neler çektim neler çektim
Gün uzadı asır oldu
Hakikatlar esir oldu
Seni sevmek kusur oldu
Neler çektim neler çektim
Gah oldu kalkıp dirildim
Gah oldu yere serildim
Gahı çarmıha gerildim
Neler çektim neler çektim
Düşmanlarım dost göründü
Aklım çarşafla büründü
Hakka ulaşmak sorundu
Neler çektim neler çektim
Emek emek üretildim
Akıl akıl diritildim
İsyanlarla yaratıldım
Neler çektim neler çektim
Şafak Altun güne geldim
Aşkın ile yana geldim
Bin yıl geçti yine geldim
Neler çektim neler çektim
OZAN
Adın ozana çıkarsa
Ozan halkın mert tarafı
Zalimlere karşı çıkmış
Mazlumların sert tarafı
Ozan bey atına binmez
Ozan olan yoldan dönmez
Ozanın ışığı sönmez
Aydınlatır dört tarafı
Ozan aklın çalıştırır
Okur kendin geliştirir
Ozan daim eleştirir
Toplumda namert tarafı
Ozanın yönü bellidir
Ozan halkın taa kendidir
Onun dili ve telidir
İnsan olmak alt tarafı
Ozanlar korkmaz ölümden
O nefret eder zulümden
Korkusu yoktur zalimden
Bu misyonun şart tarafı
İnsanlığa hizmet etmek
Hakikat yolunu gütmek
Gönüllere girip yatmak
Buda işin virt tarafı
Şafak Altun ahvalimiz
Bilenler bilir halimiz
Daim iniler telimiz
Hacı Bektaş yurt tarafı
SENİN OLSUN
Gönlüm divanedir ömrüm derthane
Çekersen bu derdi al senin olsun
Aşığın sevdası derler bahane
Bana figan yeter gül senin olsun
Lokman hekim ilaç bulmaz yaraya
Yaradanım bizi kimler koruya
Ne paraya doyar nede saraya
Bana bir çul yeter mal senin olsun
Kurt ile kuzuyu güttün yayladın
Kafan attı cümlemizi payladın
Bire felek halkı köle eyledin
Bana insan gerek kul senin olsun
Ne bir ocak oldum nede kapıyım
Atılmış satılmış dertler küpüyüm
Dokunmayın sakın biber gibiyim
Bana acı gerek bal senin olsun
Şu patronlar nice ocak yıkıyor
Emekçiler ne çileler çekiyor
Yoksulların derdi beni yakıyor
Bana ateş gerek kül senin olsun
Şafak Altun sazım bana dost oldu
İnledikçe teli gönlüm mest oldu
Devir döndü astlar bize üst oldu
Bana dost gerekir el senin olsun
CENNET CEHENNEM
Şeytana uydumda sofuya vardım
Cennet cehennemle korkuttu beni
Uykumda o gece bir rüya gördüm
Yetmişiki huri ürküttü beni
Cebrail çağırdı sorular sordu
Hiç hakkım olmadan huriler verdi
Böyle basit aşklar çekilmiyordu
Güzellerde bir bir terketti beni
Elime suçumu yazı verdiler
Sonra cehenneme vize verdiler
Kızıp köpürerek ceza verdiler
Yedi kat derine sarkıttı beni
Ak ile karaya boyandığımda
Zebani boynuma dayandığında
Bağıra çağıra uyandığımda
Koynumda cananım farketti beni
GAYRI
Ezberi bozmanın zamanı geldi
Haydi dostum şu dilini aç gayrı
Satıldı Memleket neyimiz kaldı
Bundan böyle susmak bize suç gayrı
Bağırta çağırta emeği soyan
Kanımızı emen gözümüz oyan
Ürettiğin ürünlere el koyan
Hainlerin kellesini biç gayrı
Din adına hürafalar uyduran
Ampülle-Fenerle halkı soyduran
Ey bayanlar size türban giydiren
Yobazların suratına s.ç gayrı
Bırak ikiliği birliğe özen
Birlikler kurarak dirliğe özen
Kahrolsun yıkılsın bu bozuk düzen
Kaderini ellerinle seç gayrı
Önce-İnsan diyen bir dünya için
Sevgi-Barış diyen bir dünya için
Çağdaş ve Medeni bir dünya için
Bu çürük düzenden kurtul kaç gayrı
Şafak Altun bilincini aklarken
İsyan eden yüreğini yoklarken
Şu yoksullar bizi acil beklerken
Bahane uydurmak şimdi güç gayrı
MANSUR
Hallac Mansur gülüyordu
Derisin yüzenlere
Hakdan aflar diliyordu
Fetvayı yazanlara
Gah gücenip inciyordu
Yüreği sancıyordu
İçin için acıyordu
Kendine kızanlara
İnsan kutsal biliyordu
Özünü buluyordu
Akıl fikir diliyordu
Kudurup azanlara
Kolaydır bir gönül kırmak
Zordur onu onarmak
Hak yoluna dara durmak
Mirasdır insanlara
Abit hamdır hava gibi
Zahitlik sevda gibi
Ariflik bir derya gibi
Muhiblik ozanlara
HIZIRIN CEMİ
Hızırın cemine girdim
Orda güzel canlar gördüm
Eli yüzü kalbi temiz
Sevecen insanlar gördüm
Orda tanıdım ben piri
Suyun içtim duru duru
Hüseyin aşkına nuru
Çırayı yakanlar gördüm
Bacı kardeş bir olmuşlar
En doğru yolu bulmuşlar
Insanı kabe kılmışlar
Semah da dönenler gördüm
Akıl ermez hakkın işi
Dara durur orda kişi
Hem alevi hem bektaşi
Din içinde dinler gördüm
Duaları saz söz olmuş
Benlik orda tek biz olmuş
Üçler beşler yüz yüz olmuş
Nice kırklar binler gördüm
Şafak Altun oldum zakir
Dedem gülbengini okur
Cümlemize akıl fikir
Gün içinde günler gördüm
KALEM
Kara kalem kara kalem
Yarem binbir pare kalem
Sen deşersin bu yareyi
Bilmem kimler sara kalem
Erenlerdir sultanımız
Onlarda bizim canımız
Canlar yoluna kanımız
Aktı dere dere kalem
Biz incinir incitmeyiz
Eziliriz kin gütmeyiz
Yolumuzu terk etmeyiz
Çekselerde dara kalem
Ol nice sultanlar gördük
Şeyhüllere semer vurduk
Yoksullara kanat gerdik
Umuduz fakire kalem
Benim halkım engin olur
Fakir gönlü zengin olur
Bu kaçıncı yangın olur
Yarem sıra sıra kalem
Kafir bize küfür basar
Seni asar beni keser
İnsandan kalmadı eser
Bu derde bir çare kalem
Bin yıldır zulüm görürüz
Bu yüzden acır canımız
Sorulmadı hesabımız
Söyle kimler sora kalem
Şafak Altun der derdini
Döker içinden kurdunu
İnsanların namerdini
Vurak yerden yere kalem
ÖZÜ GÜZEL
SÖZÜ GÜZEL
İNSANLAR
Benim geçmişimin gurur kaynağı
Özü güzel sözü güzel insanlar
Mazlumların ol umut dayanağı
Özü güzel sözü güzel insanlar
Babalar Aptallar Pirler Erenler
Fakir fukaraya kanat gerenler
Hakkın görmediği hakkı görenler
Özü güzel sözü güzel insanlar
Baba İshak sultanları sorgular
Abdal Musa zalimleri yargılar
Hacı Bektaş dinimizi din kılar
Özü güzel sözü güzel insanlar
Kimi Hallac oldu dara çekildi
Yüzbinleri ekin gibi ekildi
Filizlendi fidan gibi dikildi
Özü güzel sözü güzel insanlar
Ol acı hayatı bal eylediler
Uzatıp ömrümüz bol eylediler
Bizim yolumuzu yol eylediler
Özü güzel sözü güzel insanlar
Köroglu da atın sürer dağlara
Dadaloğlu aman vermez ağalara
Sonsuz miras bıraktılar sağlara
Özü güzel sözü güzel insanlar
Pir Sultan Abdalla türkü oldular
Torlak Kemal Bedreddini buldular
Nazım olup günümüze geldiler
Özü güzel sözü güzel insanlar
Dalıp deryasına kanamadığım
Kimin görüp kimin tanımadığım
Daha nice adın anamadığım
Özü güzel sözü güzel insanlar
Şafak Altun bende sizle bir olam
Mazlumlara umut olam gür olam
Girem aranıza güman sır olam
Özü güzel sözü güzel insanlar
YOLDAŞ OLALIM
Sevgi dostluk konuşan
Dile yoldaş olalım
Hem düşünen danışan
Kula yoldaş olalım
Işık olup saçılan
Bir su gibi içilen
Binbir çeşit açılan
Güle yoldaş olalım
İnsan soyundan gelen
Her canı bir can bilen
İnsanı insan kılan
Yola yoldaş olalım
Düşmüş isek kaldıran
Ağlar isek güldüren
Türkümüzü çaldıran
Tele yoldaş olalım
Cehalet kala hamda
Keramet gele cemde
Din kimde iman kimde
Bula yoldaş olalım
Şafak Altun hey canlar
Ütopyayım kim anlar
Hep kardeştir insanlar
Bile yoldaş olalım
2 TEMMUZ1993
Yine iki Temmuz günü geliyor
Sızlar yüreğimin içi sızlar dost
Madımak da suçsuz yere yananlar
Gönlüm hasret ile sizi özler dost
Pirim Pir Sultanı hiçe saydılar
İftiralar edip yalan yaydılar
Kafir olup canımıza kıydılar
Sardı hanemizi ateş közler dost
İki temmuz matem cemi oladır
Aleviler bunu böyle biledir
Tarih de bu kaçıncı kerbeladır
Yana yana diriliriz bizler dost
Biz alevi doğduk ali oluruz
Dört kapıyı kırk makamı biliriz
Türkü türkü madımağa geliriz
Dosta selam söyler teli sazlar dost
Şafak Altun kuldan korkumuz yoktur
Anlımız açıktır yüzümüz aktır
Karanlığın sonu derler ışıktır
Aleviler bu ışığı izler dost
BELLİ DEĞİL
Şu devri alemi seyrana çıktım
Ova belli değil dağ belli değil
Suları kurumuş ırmağa baktım
Bahçe belli değil bağ belli değil
Dünyalara girdim kimisi kaçık
İnsanlara baktım hayali küçük
Kimisi kapanmış kimisi açık
Zaman belli değil çağ belli değil
Bozuldu meyvenin sebzenin tadı
Aromadan artık eser kalmadı
Çorba yaptım kıvamına gelmedi
Yemek belli değil yağ belli değil
İnsanlar bölünmüş hep kısım kısım
Yüzlerden kaybolmuş tatlı tebessüm
Nerde kaldı benim atlas libasım
Oya belli değil tığ belli değil
Hürafa bilime günah taşıyor
Hakkikat oturmuş buna şaşıyor
Muska reçeteye rakip koşuyor
Tuzak belli değil ağ belli değil
Türban reklamında cumhurun eşi
Hacı hoca dolmuş devletin başı
Yurttaş unutulmuş kul olmuş kişi
Gerçek belli değil büğ belli değil
Şafak Altun halkın yanına vardım
Birkaç cümle ile halini sordum
Yaşarmı yaşamaz kulları gördüm
Ölü belli değil sağ belli değil
GEREK
Anadolum senden bir dileğim var
Bozmadan birliği uzlaşmak gerek
Kimlikleri inkar eden zorbayı
Çağırıp meydana kozlaşmak gerek
Bizim tarihimiz çok derindedir
Onlarca kültürün üzerindedir
İnsanlara saygı çok yerindedir
Hoşgörü adına sözleşmek gerek
Birileri kendin herşey sanıyor
Bu yüzdende yarelermiz kanıyor
Adem olan adem kimdir tanıyor
Mahluklardan ayrı özleşmek gerek
Taksimde vurulan nice canların
Sivasda yakılan tüm insanların
Nice tahriklerin katliamların
Hasabını sorup yüzleşmek gerek
Şafak Altun dileğmiz dilerek
Kardeş kardeş yarınlara gelerek
Davul zurna halayımız çalarak
Türkü türkü olup sazlaşmak gerek
HOR GÖRÜRLER
Bana kendi kimliğimi
Hor görürler hor görürler
Benim olan benliğimi
Hor görürler hor görürler
İnsanların hakkı vardır
Hakkın alanlar insandır
Bu hak herkesede vardır
Niçin bana hor görürler
Gerçekleri görmeyenler
Neden niçin sormayanlar
İlme önem vermeyenler
Bu alemi dar görürler
Başına takar takkeyi
Dolaşır cami tekkeyi
Bellemişler bir Mekkeyi
Orada bir sır görürler
Bu dünyada ölüm olur
Ölüm olur zulüm olur
Kimi kullar zalim olur
Hayır etsen şer görürler
Sevip sevilmek istesek
Sayıp sayılmak istesek
Oynayıp gülmek istesek
Bunu bize ar görürler
Malı mülkü omuzlanır
Yeyip içip semizlenir
Abdest alır temizlenir
Dindarlığı kar görürler
Nice iller nice eller
Nice yollar nice beller
Şeriata tapan kullar
Hakikatı zor görürler
Aşşağıda biraz kısaltarak sunduğum Kızıldere Destanı benim ilk albümümde (1980) yer almışdı. O günlerde devrimci yüreğimiz Özgürlük, Bağımsızlık ve Sosyalizm adına çarpardı. İnsanların özgürlüğü, ülkemizin bağımsızlığı ve emeğin iktidarı asıl isteğimizdi.
KIZILDERE DESTANI
I.Şafağın hıncında üç mitralyöz birden taradı grev çadırını TEK YOL DEVRİM diye haykırdı grevci işçiler Ve karanlığın anlına üçel kurşun sıktılar Sonra üç kızıl gonca Üç nar gibi açıldı Üç bin ve üçyüz bine gebe Emperyalizme karşı Faşizme karşı Gericiliğin karanlığına ve Oligarşinin hıncına karşı Üç tutam derildi Üç şavkı birden parladı namlunun ucundan Kurtuluşun öncüleri safları sıklaştırdı birer birer
II.Karanfil değil ama bu kez Kalbinde büyüyen partizanın hıncı Yiv ve setin burmalı güllesi Yüz batman gücüyle alnında düşmanın Ekmek kavgasında ve iktidar savaşında Ve devrimin sancılı günlerinde Otuz iki başlı dev ve herbiri orduya bedel Ama dost elinde bir tutam menevşe Ve sanki meyvalı bir zeytin dalı Güvercinin ağzında
III.Mayısın otuzu geldiJandarma sipere daldı71 birde Adıyaman Sinangile tuzak oldu 71 yılıTan ağarıyor Yani akkor zamanı Yakında ışık görünecek Haziran bir olduYani gülistan Paşalar telaşlı Yani feryat figan Omuzdan asılı Amerikan silahı Telsiz şifre kuşatma ve ordu teyakkuz Ve siperlerde tank top Ve keskin nişancılar Oligarşi soluksuz bekliyor Tiril tiril korkudan
IV.Özgürlüğün çiçekleri Kurtuluşu kucakladı Cevahir ve Mahir Maharetli elleriyle Ve kızıl kanlarıyla kızıl bayrağı Çaktılar toprağına Türkiyenin İstanbulunda Hani Kartalın Maltepesinde Hani bunca insanın önündeYani kudurmuş gene........Yani en seçkin kurmaylarınTank ve zırhlı kuşatmanın Arasından haykırdılarYA ÖZGÜR VATAN, YA ÖLÜM diye
Cevahir öldüVatan özgür olmadı daha Ama olacak Gördü sevecen bakışlarıyla İstanbulun tüm yoksulları o anı Tanıktılar olaya Faşistlerin ağaran gözleri önünde Nasıl kucakladılar gülerek ölümü Vede savaş naralarıyla Savaş naraları kulaktan kulağa yayıldı
V. Varsın Oligarşi cossun köpürsün Cengine cenk ile karşı dururuz Seçkin orduların sefer eylesin Cengine cenk ile karşı dururuz Toplansa faşolar divan kursalar Devlet-i alaya pilan sunsalar Serimize yüzbin ödül koysalar Cengine cenk ile karşı dururuz Kırmak için işkenceyi zulümü Rehber edip parti ile bilimi Sevda gibi kucaklayıp ölümü Cengine cenk ile karşı dururuz
VI.Özellikle unutma bu günleri 30 Mayıs Adıyaman Nurhak Sinan 1 Haziran İstanbulda Kartal Maltepe ve Cevahir 71 in yirmi yıla bedel günleri 19 Şubat 72 Kış yaman geçti bukez Arnavutköy Kızılelma derken
VII. Şafak ıradı kaldı Petek yarıda kaldı Ulaş vurulup düştü Balı arıda kaldı Arnavutköy yollarında Çifte martin kollarında Kurtuluşa yürüyoruz Kızıl kanın sellerinde Acıyı bal eyledik Tuz koymadık bala biz Zapetmeye balımızı Petek ördük bala biz Tektek çokçok ve topluca Öldük katre bal uğruna Zor ve zulmün direncinde Lezzet verdik bala biz
VIII.Mart dokuzu değil Mart otuzuTakvimi değiştirdikYeniden yazıyoruz önemli günleri Bir kalbur yaz gireli ne olmuş Şunun şurasında Kocakarı suğuklarıda bitti Dışarıda can üşümez geceleri Balım yayla çiçeği uç verdi karın altından Çiğdemler erken açtı Hıdırelleze daha çok Nevruzu geçtik Otuz Mart düştük Alacak hanesine Yıl 72 müsademe bitti Savaş sürecek
On yiğit on demir kol gibi kavradı Oligarşinin yüreğini Canevinden çekip alacak Kara ve hava orduları Ve hükümet erkanı Ve bilimum istihbarat ve imha timleriyle bir olup Oligarşinin esenliği için Ve bekası için sömürü düzeninin Ve devletin bizzat yürütülür operasyonu Ve teslim yok Son kurşuna ve son cana kadar Çarpıştı on yiğit ve vuruşarak öldüler
Ölenler Kurtuluşa kadar savaş naralarıVe mitralyoz sesleriyle Ve kurşun alazıyla Vede TEK YOL DEVRİM şiarıyla Diktiler kurtuluş bayrağınıFaşizmin ve Oligarşinin burçlarına
IX. Şafak nerde kaldı Kurşun yarada kaldı Yetiş imda da Mahir Doğan arada kaldı Dağların arasını Kurşunun yarasını Aygüne yankılamış Ertanın narasını Çete düzde ne gezer Silah bezde ne gezer Nişan alıp vursana Ajan izde ne gezer
X.Yurdumun dört bir bucağında Çiçekler açtı Emperyalizme ve Oligarşiye karşı Kanayan yarayı ballanıp örecek Ve savaş sürecek Kin büyüyecek Mahir Çayan Cihan Alptekin Ömer Ayna ve Saffet Alp Ertan Saruhan Ahmet Atasoy Nihat Yılmaz ve Hüdai Arıkan Kazım Özüdoğru ve Selahattin Kurt Ve diğerleri Kızılderede ekilen tohumAnadolu ve Kürdistan topraklarını Bürüyüp olgunlaşarak Kehribar gibi kızarıp Hasat olacak Ve yaşayan bunu görecek....
|
